Zasoby
Kalendarz
Wkrótce...
| czwartek, 23.02.2012 Ferie zimowe (woj. lubuskie) |
| piątek, 24.02.2012 Ferie zimowe (woj. lubuskie) |
| sobota, 25.02.2012 Ferie zimowe (woj. lubuskie) |
| niedziela, 26.02.2012 Ferie zimowe (woj. lubuskie) |
| piątek, 02.03.2012 Imieniny p. Heleny C. |
| piątek, 02.03.2012 Pierwszy piątek miesiąca |
| czwartek, 08.03.2012 Dzień Kobiet |
| czwartek, 08.03.2012 Imieniny p. Beaty N. |
| sobota, 10.03.2012 Dzień Mężczyzn |
| czwartek, 15.03.2012 Urodziny Beaty M. |
Wakacje...
Cytat na dziś
Sile nie zawsze towarzyszy odwaga, i odwrotnie – słabość nie zawsze musi być tchórzostwem.Jerzy Andrzejewski
Gościmy...
Odwiedza nas 5 gości oraz 0 użytkowników.
Szukaj
Witamy na naszej stronie!
Dom Dziecka Sióstr Elżbietanek w Legnicy został powołany do życia na mocy Aktu Założycielskiego z dnia 2 listopada 1994 roku jako Niepubliczna Placówka Opiekuńczo-Wychowawcza o nazwie Dom Dziecka pw. Matki Boskiej Częstochowskiej Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety.
Placówka jest domem dla 34 podopiecznych. W Domu Dziecka mieszka 20 dzieci, a 14 starszych wychowanków – w filii Domu „U Pana Boga za Piecem”. Podopiecznych przyjmujemy bez względu na płeć, wyznanie lub światopogląd rodzin, z których pochodzą. 
Staramy się stworzyć naszym wychowankom warunki możliwie najbardziej zbliżone do tych, jakie mieliby w domu rodzinnym – dzieci należą do dwóch 10-osobowych „grup rodzinkowych”, które otaczają je opieką i zapewniają wychowanie; młodzież tworzy grupę usamodzielnienia.
Dom mieści się w Legnicy przy ul. Słubickiej 13. Budynek, wcześniej eksploatowany przez Armię Radziecką, został poddany gruntownemu remontowi i oddany do użytku 21 grudnia 1994 r. W latach 1998-99 dobudowano tzw. Domek Aktywności Twórczej, w którym obecnie mieszczą się pomieszczenia dla usamodzielniającej się młodzieży.
Placówka funkcjonuje dzięki pracy Sióstr Elżbietanek oraz pomocy ludzi dobrej woli.
Nasze świętowanie Bożego Narodzenia
Tradycyjnie już, jak co roku w okolicach Świąt Bożego Narodzenia – 21 grudnia 2011 gościliśmy w naszym domu naszych dobroczyńców. Dla nich też przedstawiliśmy Jasełka, a po życzeniach i łamaniu się opłatkiem zasiedliśmy wszyscy w rodzinnej atmosferze do wspólnego stołu, do wieczerzy wigilijnej.
Po posiłku przedstawiciele WPEC Legnica ogłosili wyniki zorganizowanego wcześniej w naszym Domu konkursu na firmową bombkę choinkową i wręczyli laureatom nagrody. Więcej o konkursie można przeczytać na stronie organizatora.
Wszystkie nasze dzieci otrzymały też ogromne prezenty, co wywołało u niektórych niemałe zdziwienie i radość.
Natomiast w sam dzień Wigilii, z wychowankami, którzy pozostali z nami w Domu na Święta, po wzejściu pierwszej gwiazdki rozpoczęliśmy świętowanie Bożego Narodzenia. Także i w tym roku towarzyszyli nam zaproszeni rodzice tych dzieci. Obowiązkowo na stole było 12 potraw i każdy z nas usiłował skosztować wszystkich. Potem, oczekując wyjścia do kościoła na Pasterkę, wspólnie kolędowaliśmy, wyśpiewując kolędy na życzenie. Choć niektórzy mogliby czuć się samotni z powodu braku bliskiej osoby, w ten wyjątkowy, rodzinny wieczór u nas radości i miłości było tyle, że nikomu nie było smutno.
Czas ten był doskonałą okazją do zamyślenia się nad osamotnieniem Syna Bożego jako Dzieciątka rodzącego się w stajence pośród zwierząt, bo Go nie chciano i dla Niego „nie było miejsca w gospodzie”. Niech Ono ma nas i wszystkich, z którymi się spotykamy, w swojej szczególnej opiece.
Czekamy na Boże Narodzenie
Minęła już połowa Adwentu. Dzień ucieka za dniem i przybliża nas coraz bardziej do najpiękniejszej nocy w roku, kiedy to narodzi się Dzieciątko Jezus.
Czekamy na Boże przyjście i nie chcemy powtórzyć błędu ludzi współczesnych Panu Jezusowi, którzy Go nie rozpoznali i nie przyjęli pod swój dach i dlatego musiał narodzić się w szopie w Betlejem pośród owiec, wołów i osłów.
My chodzimy codziennie na Roraty; staramy się każdego dnia uczynić chociaż jeden dobry uczynek, wykonujemy kolorowe serduszka, na których je zapisujemy 
i zanosimy do kościoła na Roraty.
W naszym domu też widać przygotowania do świątecznego czasu: robimy porządki, dekoracje, ale też przygotowujemy Jasełka – codzienne próby wieczorkiem i nasze śpiewy dają się słyszeć wszystkim mieszkańcom.
Wierzymy, że te wysiłki i działania uchronią nasze serca i oczy od krótkowzroczności i w wigilijny wieczór rozpoznamy przychodzącą do nas Maleńką Miłość.
Mikołajkowe spotkania
Przyjedź do nas Mikołaju z workiem jak to niebo.
Przywieź radość i prezenty dla nas, dla każdego...
Oczekiwanie na przyjście św. Mikołaja narastało z każdym dniem. Zwłaszcza w grupie młodszych dzieci odczuwało się napięcie wyczekiwania na tajemniczego gościa.
Od zawsze św. Mikołaj przynosi każdemu – dziecku czy dorosłemu – radość, niespodziankę.
Spotyka się niekiedy pogląd, że na prezent świętego należy zasłużyć – trzeba być „grzecznym”. Nic bardziej błędnego. Mikołaj za życia nie wybierał tych ułożonych i grzeczniejszych, ale pomagał biednym i potrzebującym.
Konkurs malarski Sióstr Elżbietanek
Źródło: Portal Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety (dostęp 08.12.2011)
Oblicza miłosierdzia w duchowości Europy:
św. Elżbieta i bł. Maria Luiza w posłudze miłości miłosiernej
Organizatorem konkursu malarskiego Oblicza miłosierdzia w duchowości Europy: św. Elżbieta i bł. Maria Luiza w posłudze miłości miłosiernej jest Zgromadzenie Sióstr św. Elżbiety z siedzibą w Nysie, ul. Sobieskiego 7, zwane dalej Organizatorem.- Celem konkursu jest pozyskanie prac ukazujących aktualne tendencje w malarstwie; poszukiwanie indywidualności twórczych, kształtowanie aktywnego uczestnictwa w kulturze i życiu religijnym, rozwijanie i promowanie talentów malarskich młodzieży. Promocja charyzmatu Zgromadzenia.
- Uczestnictwo w konkursie jest nieodpłatne i odbywa się na zasadzie dobrowolności.
- Konkurs jest skierowany do uczniów szkół średnich i studentów w wieku 16-25 lat, zwanych dalej Autorami.
Spotkanie ze św. Elżbietą
17 listopada przypada patronalne święto sióstr pracujących w naszym Domu Dziecka, dlatego poranną mszą św. odprawioną w naszej kaplicy uczciliśmy Boga za dar św. Elżbiety.
A po południu dzieci spotkała ogromna niespodzianka, mianowicie sama św. Elżbieta ze swoim mężem Ludwikiem przyszła w odwiedziny, żeby opowiedzieć o swoim życiu. W rolę świętej wcieliła się s. Przełożona Kazimiera, a rolę Ludwika odegrała s. Agnieszka. Narratorem była s. Bernadetta. Opowiadała nam o cudzie z chorym, którego Elżbieta chciała osobiście pielęgnować, dlatego zabrała go do małżeńskiego łoża, ponieważ nie było już miejsca w szpitaliku. Kiedy Ludwik wrócił do zamku, uprzejmie doniesiono mu, że ma gościa w sypialni. Gdy tam wszedł i odchylił nakrycie, zamiast chorego zobaczył Chrystusa ukrzyżowanego. Upadł na kolana i powiedział żonie, że takich gości to może zawsze do domu sprowadzać.
